‘Shit, ik moet weer poepen’ is de gedachte waar ik bang voor ben. Ik heb mijn trisuit en wetsuit aan en voel de druk van een plas poep tegen mijn binnenste aanduwen. Met plassen had ik kundig mijn broekspijp omhoog gerold en had zo mijn piemel behendig eruit gehangen om even te plassen. Maar dit is poepen, schijten, drukken, bruine beren leggen etc.

De drol vormt zich net als verstand naar de situatie, als je er verstand van hebt kan je de moeilijkste dingen simpel uitleggen, een stevige drol. Als je ergens geen verstand van hebt en je probeert het toch uit te leggen dan zullen de eerste paar keer een brei van woorden worden, diarree. Gewoon zelfverzekerd blijven kijken Jelle, fake it till you make it. 1 minuut voor de start van Ironman wales 2019.

Zo genoeg over poep gepraat, ben nu in ieder geval geen zeikwijf. Angsten, welke heb ik nog meer? Nee, that’s it.

Mijn vriendin is op bezoek bij haar familie in Duitsland. ‘Und liebe Grüße an Tony’ krijg ik terug. ‘Zo heet die man uit de Ironman film’.
Ik fantaseer dat ik zo’n Ironman pak aan heb, hoe zou hij een vlugge poepactie uithalen?

Altijd hopen op het gevoel van die gorilla met hartslagmeter zoals ik in editie 6 van de transition omschrijf. Naar aanleiding van deze opmerking vraagt de hoofdredacteur van het blad of ik een van mijn Gorilla-achtige Instagram foto’s misschien nog in het origineel had. Nee, was mijn antwoord. Ik was daar blij mee, want mijn verwoording van de (deelse) zelfspot hoefde er voor mij niet nog eens extra dik in beeld op te komen liggen. Een ogenblik later zag ik op mijn mobieltje een originele foto van mij die volstond als een gorilla. Ik verstuurde hem niet. Nu heb ik deze blog geschreven, en daar staat hij dan toch, open en bloot online. Toch gedaan, maar waarom vraag ik mij af. Misschien dat die hunkering naar de gorilla wel komt door het luisteren naar de podcast tijdens de urenlange trainingen. ‘Onbehaarde apen’. https://open.spotify.com/show/5EeJe2VXLddbALBcvmhOFv?si=stqwcPiXT_qW5eSt5x-wDA
Geniet ervan en trek je eigen conclusies.

Nog even terugkomend op mijn angst (poepen, schijten, drukken, bruine beren leggen etc); mocht deze realiteit worden? Wat dan?

Dan zal er een onbehaarde aap mét hartslagmeter, genaamd Tony, samen met een grote bruine beer ten onder gaan in de zee.

Met dank aan Transition (transition.nl) voor het portret ‘Gorilla met hartslagmeter’ en Renee Tijdink voor de fotografie, zie uitgelichte foto (reneetijdink.nl)

Een link naar een interessant boek waarin ons beeld van avontuur kritisch wordt bekeken ‘je leest nooit dat een dappere ridder, net voordat hij ten strijde trekt, gigantisch aan de schijt zit’.
https://www.boomfilosofie.nl/product/100-7378_Avonturen-bestaan-niet